بە نام آزادی
امروز سالروز قیام و خیزش خونین و ملی دانشجویان ایران در سال ٧٨ خورشیدی است کە ١٢ سال پیش در چنین روزی اتفاق افتاد و جنبش دانشجویی ایران وارد فاز جدیدی از رویارویی با نظام فاشیستی اسلامی ولایت فقیە شد و با قیام و خیزش خود و قربانیانی کە در راه آزادی ایران تقدیم کرد تمام مشروعیت دروغین نظام ولایت را بە چالشی بزرگ کشاند...چالشی کە از فردای آغاز کار دولت اصلاحات در سال ٧٦ آغازشدە بود وجریان روشنفکری ، مطبوعات و جنبش دانشجویی هر یک وجهی از این منشور تمام نمای نشان دادن عدم مشروعیت نظام ولایت را نمایندگی می کردند کە هر کدام نیز تاوان سختی در این رویارویی نابرابر دادند...حاکمیت ولایت فقیە در وحلە نخست و از آنجا کە فضای ایجاد شدە اصلاح طلبی را بر خواستە ازسالها روشنگری جریان روشنفکری ایران می دانست دست بە تسویە حساب خونین با جریان روشنفکران و کنشگران سیاسی زد کە در این میانە قتل و کشتار فجیع کسانی چون فروهرها از رهبران حزب ملت ایران،محمد مختاری و جعفر پویندە از کانون نویسندگان و بسياری دیگرنمونە هایی از آن جنایات بود و پس از این بود کە حاکمیت نامشروع فقیە دست بە کار محدود کردن آزادی بیان و قانون مطبوعات شد کە با واکنش تند و پایمردی و پایداری جریان دانشجویی مواجە شد. نتیجە آن یورش وحشیانە چکمە پوشان و قدارە بندان لباس شخصی و بسیج ولایت، بە کوی دانشگاه تهران و سرکوب خونین دانشگاە و دانشجویان بود کە با ایستاگی و خیزش جریان دانشجویی بحران عظیمی در سراسر کشور و دانشگاهها بوجود آورد کە عدم مشروعیت و رویارویی مستقیم با نظام ولایت فقیە را در جامعە ایران رقم زد و حاکمیت را مجبور کرد تا تمام لایەهای پنهان خود در عدم تحمل اندیشە های مخالف و آزادی خواهانە در تمام عرصە ها ی روشنفکری ،دانشگاهها وسطح اجتماع را نشان دهد. عملا کار دولت اصلاحات در نبود آزادی اندیشە و بیان، پس از بستن مطبوعات بە صورت فلە ای و سرکوب و زندانی کردن روشنفکران و کنشگران سیاسی و دانشجویی کاملا مختل و شکست خوردە باقی ماند و پس از این بود کە باز جنبش دانشجویی بە بازیابی و پویایی در دستیابی بە خواستەهای آزادی خوهانە اش و این بار بە گونەای شفاف تر با شعار کلیدی جدایی دین از سیاست نظام دیکتاتوری ولایت فقیە را با چالش بزرگ عدم مشروعیت روبرو ساخت. گسترش این اندیشە در سطح جامعە و کانونهای علمی و دانشگاهی و روشنفکری این موضوع را بە گفتمان غالب بدل ساخت و تحت آن بە پیگیری مطالبە محور در عرصە سیاسی دست زد و تا آغاز جریان و جنبش فراگیر سبز مردم ایران از مطالبات و حقوق پایمال شدە جنبش دانشجویی فروگذار نکرد و در نهایت با همراهی و همدلی مردمی بە عنوان بخش تاثیر گذار و راهبرندە جنبش سبز پس از کودتای انتخاباتی سال ٨٨ نقش پر رنگی از خود نشان داد كه بار دیگر فاجعە کوی دانشگاه سال٧٨ را چند روز پس از کودتا برای جنبش دانشجویی رقم زد و اینبار در سطحي فراگیر همە دانشگاهها و دانشجویان سراسر کشور را بە رویارویی کشاند. نتیجە آن علاوە بر کشتاردوبارە و بی رحمانە دانشجویان در کوی دانشگاە تهران اين بود كه همە فعالان و کنشگران عرصە دانشگاه و دانشجویی در کمترین زمان، بازداشت و شکنجە و روانە زندان شدند و زیر فشارها و شکنجە قرار گرفتە و دارند کە از آن همە می توان بە حشمت الله طبرزدی، مجید توکلی،
بهروز جاويد تهرانی، عبداله مومنی، احمد زيدآبادی، بهاره هدايت، مهدی گلرو، ميلاد اسدی، حسن اسدی زيدآبادی، مهدی جمالی و ده ها زندانی و دانشجوی دیگر اشارە کرد کە هنوز در زندانهای جمهوری اسلامی گرفتار هستند و اینهمە خود نشانگر آن بودە و هست کە جنبش سبز فراگیر و اعتراضی مردم ایران، پس از تحمل سالها سرکوب و جنایت رژیم علیە مردم ایران در عرصە سیاسی - اجتماعی و همچنین پس از تحمل سالها غارت وچپاول ثروتهای ملی مردم ایران و حضور دولتهای رانتی و نا کار آمد در عرصە اقتصادی و اشاعە فرهنگ هرج و مرج و تروریسم در عرصە بین المللی و سیاست خارجی و پایمال گرترین نظام در عرصە حقوق بشر وآزادی های فردی و گروها و اقلیتها ی دینی، قومی و اندیشەای...بە این نتیجە و راهکار ناگزیر رسیدە کە بحث اصلاح پذیری نظام دینی ولایت فقیە کاملا مردود بودە و جز با رفتن و سرنگونی اين نظام و برگذاری رفراندوم آزادانە زیر نظر نمایندگان سازمان ملل و جامعە جهانی، نمی توان بە آیندە صلح در ایران ،منطقە و خاورمیانە امیدوار بود. بر همین اساس از دولت ترکیە و همسایگان ایران وهمە دولتهای طرف قرادادهای اقتصادی – سیاسی با جمهوری اسلامی خواستاریم کە در روابط با جمهوری اسلامی تجدید نظر کردە و با فشار آوردن بە نظام جمهوری اسلامی و همکاری با سازمانهای حقوق بشری و سازمان ملل، زمینە آزادی همە زندانیان سیاسی و دانشجویی و همچنین شکستن حصر رهبران شناختە شدە جنبش مردمی و سبز را فراهم آوردە و در کنار جنبش مردمی ایران برای برگزاری رفراندوم آزاد و برقراری حکومتی بر پایە دموکراسی و سکولاریسم در فردای ایران، قرار گیرند. همچنین اپوزیسیون های داخل و خارج را بە همبستگی و کنار گذاشتن اختلافات شخصی و ایدئولوژیکی برای دستیابی بە .دموکراسی و حقوق بشر فرا می خوانیم تا بە یاری هم فردای ناگزیر آزاد و سبز را برای ایران نزدیکتر سازیم
همراه شو عزیز تنها نمان بە درد ...کاین درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمي شود....
پایندە ایران
سرنگون باد جمهوری اسلامی
امروز سالروز قیام و خیزش خونین و ملی دانشجویان ایران در سال ٧٨ خورشیدی است کە ١٢ سال پیش در چنین روزی اتفاق افتاد و جنبش دانشجویی ایران وارد فاز جدیدی از رویارویی با نظام فاشیستی اسلامی ولایت فقیە شد و با قیام و خیزش خود و قربانیانی کە در راه آزادی ایران تقدیم کرد تمام مشروعیت دروغین نظام ولایت را بە چالشی بزرگ کشاند...چالشی کە از فردای آغاز کار دولت اصلاحات در سال ٧٦ آغازشدە بود وجریان روشنفکری ، مطبوعات و جنبش دانشجویی هر یک وجهی از این منشور تمام نمای نشان دادن عدم مشروعیت نظام ولایت را نمایندگی می کردند کە هر کدام نیز تاوان سختی در این رویارویی نابرابر دادند...حاکمیت ولایت فقیە در وحلە نخست و از آنجا کە فضای ایجاد شدە اصلاح طلبی را بر خواستە ازسالها روشنگری جریان روشنفکری ایران می دانست دست بە تسویە حساب خونین با جریان روشنفکران و کنشگران سیاسی زد کە در این میانە قتل و کشتار فجیع کسانی چون فروهرها از رهبران حزب ملت ایران،محمد مختاری و جعفر پویندە از کانون نویسندگان و بسياری دیگرنمونە هایی از آن جنایات بود و پس از این بود کە حاکمیت نامشروع فقیە دست بە کار محدود کردن آزادی بیان و قانون مطبوعات شد کە با واکنش تند و پایمردی و پایداری جریان دانشجویی مواجە شد. نتیجە آن یورش وحشیانە چکمە پوشان و قدارە بندان لباس شخصی و بسیج ولایت، بە کوی دانشگاه تهران و سرکوب خونین دانشگاە و دانشجویان بود کە با ایستاگی و خیزش جریان دانشجویی بحران عظیمی در سراسر کشور و دانشگاهها بوجود آورد کە عدم مشروعیت و رویارویی مستقیم با نظام ولایت فقیە را در جامعە ایران رقم زد و حاکمیت را مجبور کرد تا تمام لایەهای پنهان خود در عدم تحمل اندیشە های مخالف و آزادی خواهانە در تمام عرصە ها ی روشنفکری ،دانشگاهها وسطح اجتماع را نشان دهد. عملا کار دولت اصلاحات در نبود آزادی اندیشە و بیان، پس از بستن مطبوعات بە صورت فلە ای و سرکوب و زندانی کردن روشنفکران و کنشگران سیاسی و دانشجویی کاملا مختل و شکست خوردە باقی ماند و پس از این بود کە باز جنبش دانشجویی بە بازیابی و پویایی در دستیابی بە خواستەهای آزادی خوهانە اش و این بار بە گونەای شفاف تر با شعار کلیدی جدایی دین از سیاست نظام دیکتاتوری ولایت فقیە را با چالش بزرگ عدم مشروعیت روبرو ساخت. گسترش این اندیشە در سطح جامعە و کانونهای علمی و دانشگاهی و روشنفکری این موضوع را بە گفتمان غالب بدل ساخت و تحت آن بە پیگیری مطالبە محور در عرصە سیاسی دست زد و تا آغاز جریان و جنبش فراگیر سبز مردم ایران از مطالبات و حقوق پایمال شدە جنبش دانشجویی فروگذار نکرد و در نهایت با همراهی و همدلی مردمی بە عنوان بخش تاثیر گذار و راهبرندە جنبش سبز پس از کودتای انتخاباتی سال ٨٨ نقش پر رنگی از خود نشان داد كه بار دیگر فاجعە کوی دانشگاه سال٧٨ را چند روز پس از کودتا برای جنبش دانشجویی رقم زد و اینبار در سطحي فراگیر همە دانشگاهها و دانشجویان سراسر کشور را بە رویارویی کشاند. نتیجە آن علاوە بر کشتاردوبارە و بی رحمانە دانشجویان در کوی دانشگاە تهران اين بود كه همە فعالان و کنشگران عرصە دانشگاه و دانشجویی در کمترین زمان، بازداشت و شکنجە و روانە زندان شدند و زیر فشارها و شکنجە قرار گرفتە و دارند کە از آن همە می توان بە حشمت الله طبرزدی، مجید توکلی،
بهروز جاويد تهرانی، عبداله مومنی، احمد زيدآبادی، بهاره هدايت، مهدی گلرو، ميلاد اسدی، حسن اسدی زيدآبادی، مهدی جمالی و ده ها زندانی و دانشجوی دیگر اشارە کرد کە هنوز در زندانهای جمهوری اسلامی گرفتار هستند و اینهمە خود نشانگر آن بودە و هست کە جنبش سبز فراگیر و اعتراضی مردم ایران، پس از تحمل سالها سرکوب و جنایت رژیم علیە مردم ایران در عرصە سیاسی - اجتماعی و همچنین پس از تحمل سالها غارت وچپاول ثروتهای ملی مردم ایران و حضور دولتهای رانتی و نا کار آمد در عرصە اقتصادی و اشاعە فرهنگ هرج و مرج و تروریسم در عرصە بین المللی و سیاست خارجی و پایمال گرترین نظام در عرصە حقوق بشر وآزادی های فردی و گروها و اقلیتها ی دینی، قومی و اندیشەای...بە این نتیجە و راهکار ناگزیر رسیدە کە بحث اصلاح پذیری نظام دینی ولایت فقیە کاملا مردود بودە و جز با رفتن و سرنگونی اين نظام و برگذاری رفراندوم آزادانە زیر نظر نمایندگان سازمان ملل و جامعە جهانی، نمی توان بە آیندە صلح در ایران ،منطقە و خاورمیانە امیدوار بود. بر همین اساس از دولت ترکیە و همسایگان ایران وهمە دولتهای طرف قرادادهای اقتصادی – سیاسی با جمهوری اسلامی خواستاریم کە در روابط با جمهوری اسلامی تجدید نظر کردە و با فشار آوردن بە نظام جمهوری اسلامی و همکاری با سازمانهای حقوق بشری و سازمان ملل، زمینە آزادی همە زندانیان سیاسی و دانشجویی و همچنین شکستن حصر رهبران شناختە شدە جنبش مردمی و سبز را فراهم آوردە و در کنار جنبش مردمی ایران برای برگزاری رفراندوم آزاد و برقراری حکومتی بر پایە دموکراسی و سکولاریسم در فردای ایران، قرار گیرند. همچنین اپوزیسیون های داخل و خارج را بە همبستگی و کنار گذاشتن اختلافات شخصی و ایدئولوژیکی برای دستیابی بە .دموکراسی و حقوق بشر فرا می خوانیم تا بە یاری هم فردای ناگزیر آزاد و سبز را برای ایران نزدیکتر سازیم
همراه شو عزیز تنها نمان بە درد ...کاین درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمي شود....
پایندە ایران
سرنگون باد جمهوری اسلامی
0 comments:
Post a Comment